Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Stadsstranden van New York

Logo https://verhalen.volkskrant.nl/stadsstranden-van-new-york

Volledig scherm

Tekst: Anne van Driel
Foto's: Lydo Le

De dag dat ik een New Yorker werd, werd ik een zwetende New Yorker. Zwetend en onwetend.

Terwijl ik 's ochtends verhuisdozen stond uit te pakken in ons nieuwe appartement, steeg het kwik al snel naar een broeierige 90 graden Fahrenheit (32 graden Celsius)  - een getal waarnaar ik een paar dagen later al terugverlangde toen de magische grens van 100 graden (37 graden) werd bereikt.

Onze voor Brooklynse begrippen zonnige bovenwoning (met vijf ramen op het zuiden, juichte de makelaar) veranderde van een gouden vondst in een permanente kwelling. 

De kinderen hingen voor dood op de bank; ijsblokjes smolten voor je ogen in de aangerukte liters cola; de Ikeameubels schroefden we in ons ondergoed in elkaar (en toch kregen we ruzie). Terwijl de plafondventilator krakend zijn rondjes draaide, leerde ik mijn eerste Amerikaanse les: een airconditioner is geen overbodige luxe, maar een primaire levensbehoefte.

Waar kan ik heen, vroeg ik me af.

Waar vind ik in vredesnaam verkoeling? Waar vind ik water?

Water genoeg, weet je als je de kaart van New York ziet. De metropool die grotendeels is gebouwd op drie eilanden, bestaat uit kilometers kuststrook, grenzend aan de New York Bay of direct aan de Atlantische Oceaan. 

Maar wat kun je daarmee? New York en strand, die combinatie leek me onbestaanbaar. Ja, ik kende Coney Island, het oververhitte kermisstrand, waar je het zand niet ziet door de hoeveelheid ontblote bovenlijven. En ik wist van The Hamptons, het zomerse toevluchtsoord voor de New Yorkse rijken, waar je alleen géén hoofdpijn krijgt als je een creditcard hebt zonder bestedingslimiet. Maar andere bereisbare stranden heeft New York toch niet?

Wel dus. Hoewel je bij het hectische New York minder aan een strandstad denkt dan bij bijvoorbeeld Barcelona, heeft de Amerikaanse metropool veel meer openbaar strand tot zijn beschikking - 22.5 kilometer om precies te zijn. De schade die orkaan Sandy er in 2021 heeft aangericht, is nu zo goed als op alle stranden hersteld. En dat komt van pas. Want de zomers in New York zijn heet (makkelijk 30 graden) en de lente en herfst zijn er aangenaam (makkelijk 20 graden). Met een beetje geluk kun je van mei tot oktober naar het strand.

De New Yorkse stranden zijn uiteenlopend: elk strand heeft zijn eigen publiek, er is een strand voor elke stemming. De leukste stranden zijn bovendien goed bereikbaar met de metro, bus, trein of veerboot. En dus niet alleen een verfrissing voor verhitte bewoners, maar ook een fijne bestemming voor bezoekers van de stad.

Na twee jaar New York hebben we trouwens nog steeds geen airconditioner aangeschaft. Wij gaan naar het strand. 

Ter indicatie: genoemde stranden liggen op 1 tot 1,5 uur reizen met het openbaar vervoer vanaf Times Square, in Manhattan. Fire Island kost je 2 tot 2,5 uur.




Sluiten
Naar boven

Volledig scherm

De zee is er bruinig, het strand meestal mudjevol. Toch mag je Coney Island niet overslaan. Dit volksstrand in Brooklyn is legendarisch: hier fotografeerde Weegee in 1940 de badgasten, als haringen in een ton. Hier situeerde Woody Allen zijn film Annie Hall (1977), met zijn fictieve ouderlijk huis pal onder de achtbaan Thunderbolt.

Het is de magie van Coney Island: een strand tegen een (deels) historisch Luna Park aan, slechts van elkaar gescheiden door een houten promenade. Pootjebaden met uitzicht op de Cyclone, de houten achtbaan uit 1927 of het Wonder Wheel uit 1920. 

Amerikaanser wordt het strand niet. Neem het publiek: zo divers als in de metro in de ochtendspits. Hier komt werkelijk héél New York: terwijl Aziatische jongens keurig hun sokken opvouwen alvorens de zee in te gaan en een sproetig gezinnetje in de zon ligt te verbranden, klapt een grijze rasta zijn meegebrachte tuinstoel open voor een dutje.

Zo gevarieerd als de bezoekers zijn, zo beperkt is de keus aan eten. Louter junkfood: cola, bier, hamburgers. Plus de hotdogs van Nathan's, die sinds 1916 op Coney Island is gevestigd. De oudste, de beroemdste. En de allerlekkerste.

Vervoer Metrolijn D, F, N, of Q naar Stillwell Avenue. 

Sluiten
Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Volledig scherm

De Ramones, de vermaarde punkband uit Queens, zongen het al in 1977: 'It's not hard, not far to reach, we can hitch a ride to Rockaway Beach.' Dit strand biedt wat je in New York niet snel zou verwachten: surfers. Goed, het is geen Californië met z'n hogenhuize golven. Maar de slagkracht van de Atlantische Oceaan is stevig genoeg voor een dagje board surfing of om de finesses ervan onder de knie te krijgen. Bij de vrolijke jongens van de surfschool Locals bij voorkeur, die je kinderen (of jouzelf) binnen een uur rechtop op de plank krijgen en daarbij zelf het meest enthousiaste publiek vormen: 'Whooeehaaaaa! You goooo girl!' 

In 2012 waren de golven hier wél huizenhoog: toen orkaan Sandy de kust van Rockaway, het schiereiland aan Queens, ongenadig hard aanpakte. De flats pal aan het strand bleven relatief ongemoeid, maar veel werd verwoest en is opnieuw aangelegd: de duinstrook, de toilethokjes, de strandtenten en de lange houten promenade. Laidback, maar stijlvol.

Vervoer Een ferry brengt je voor 2,75 dollar van Pier 11 op Manhattan naar Beach 108 Street op Rockaway. Metro A stopt op verschillende plekken langs de lange boulevard, onder meer op Beach 67th Street, bij de surfscholen.
Eten Tussen de 84ste en de 108ste straat zijn langs de boulevard strandtenten te vinden. Zoals Caracas & Brothers, met arepa's (gevulde maisbroodjes), ijskoude sangria en livemuziek. Neem cash mee.  

Sluiten
Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven

Naar boven
Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan